Μουράτ Καραγιλάν: Η Ανατομία του Πολέμου στο Κουρδιστάν

                                                              ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ 

                                           

Ένα μοναδικό εργαλείο για να μελετήσει κανείς το ιστορικό του 30ετούς πολέμου των Κούρδων εναντίον του τουρκικού κράτους και να αντιλαμβάνεται τις πραγματικές διαστάσεις των εξελίξεων γύρω από το Κουρδικό Ζήτημα.

Εκδόσεις-Βιβλιοπωλείο ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ: Φιλελλήνων 14, Τ.Κ. 10557, Σύνταγμα, Αθήνα, 210 3316036, info@infognomon.gr

Πρόλογος του εκδότη

Οι Κούρδοι είναι ένας ιστορικός λαός της Άνω Μεσοποταμίας, ο οποίος έχει την τύχη και την ατυχία να κατοικεί σε μια ευρύτατη περιοχή που ελέγχει τις πηγές και μεγάλο μέρος του ρου του Τίγρη και του Ευφράτη, ενώ ταυτόχρονα στο υπέδαφος αυτής της πραγματικά αχανούς έκτασης κρύβονται τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Δηλαδή, σε περίπτωση που οι Κούρδοι καταφέρουν να αποκτήσουν την ελευθερία τους και να απελευθερώσουν την πατρίδα τους, που είναι κατακερματισμένη και κατέχεται από το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και την Τουρκία, τότε ως ενιαίο Κουρδιστάν θα έχουν υπό τον έλεγχό τους τα μεγαλύτερα αποθέματα υδάτων και πετρελαίου στην περιοχή.

German intelligence: al-Qaeda all over Syria

By John Rosenthal 

German intelligence estimates that "around 90" terror attacks that "can be attributed to organizations that are close to al-Qaeda or jihadist groups" were carried out in Syria between the end of December and the beginning of July, as reported by the German daily Die Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ). This was revealed by the German government in a response to a parliamentary question.

In response to the same question, the German government admitted that it had received several reports from the German foreign intelligence service, the BND, on the May 25 massacre in the Syrian town of Houla. But it noted that the content of these reports was to remain classified "by reason of national interest", Like many other Western governments, Germany expelled Syria's ambassador in the immediate aftermath of the massacre, holding the Syrian government responsible for the violence.

Meanwhile, at least three major German newspapers - Die Welt, the FAZ, and the mass-market tabloid Bild - have published reports attributing responsibility for the massacre to anti-government rebel forces or treating this as the most probable scenario.

Julian Assange's The World Tomorrow: Hassan Nasrallah

Pentagon plays financial war games

ΟΙ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ 1821 ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ

Πολιτικές εξελίξεις και ξένες επεμβάσεις

Του Άλκη Αντωνιάδη* (για την Ίσκρα)

Η μελέτη της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας μας βοηθάει να ερμηνεύσουμε πιο αποτελεσματικά τα σημερινά φαινόμενα και να «προβλέψουμε» τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις. Η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της Ελλάδας, οικονομικής και πολιτικής, εμφανίζεται από τα πρώτα χρόνια της ελληνικής επανάστασης και συνεχίζεται ως τις μέρες μας. Η ευθύνη ωστόσο για τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις βαραίνει πρωτίστως την ελληνική ιθύνουσα τάξη ( αριστοκρατική και αστική) και τους πολιτικούς της εκπροσώπους που κυβέρνησαν αυτόν τον τόπο από τη μέρα της «ανεξαρτησίας» του μέχρι σήμερα.

Μπροστά στο ενδεχόμενο μιας πτώχευσης εξαιτίας του τεράστιου εξωτερικού δημόσιου χρέους είναι ανάγκη να αναμοχλεύσουμε τις αντίστοιχες περιπτώσεις του 19^ου κα του 20^ου αιώνα. Η πρώτη επίσημη ελληνική πτώχευση μας πηγαίνει πίσω στο 1827, πριν ακόμη αναγνωριστεί το «Βασίλειον της Ελλάδος», όταν η ελληνική διοίκηση του Ιωάννη Καποδίστρια αδυνατεί να πληρώσει τα τοκοχρεωλύσια των «δανείων της Ανεξαρτησίας». Έκτοτε, το ελληνικό αστικό κράτος θα κηρύξει πτώχευση τρεις ακόμη φορές ( 1843,1893/97,1932).

Οι πτωχεύσεις αυτές συνέβαλαν πάντοτε σε πολιτικές ανακατατάξεις και σε παρεμβάσεις των μεγάλων δυνάμεων. Παίρνοντας υπόψη αυτή την ιστορική εμπειρία η ελληνική αριστερά χρειάζεται να χαράξει μια νέα πολιτική που θα οδηγήσει τον ελληνικό λαό στην ανατροπή των σημερινών του αδιεξόδων.

Η πρώτη πτώχευση του 1827

Η αναγνώριση της ελληνικής ανεξαρτησίας  ήταν προϊόν των πολεμικών επιτυχιών των ελλήνων κυρίως από το 1821 ως το 1824, του φιλελληνικού κινήματος αλλά και του ανταγωνισμού  των μεγάλων δυνάμεων της εποχής. Το πρωτόκολλο του Λονδίνου του 1830 αποτελεί έναν «έντιμο» συμβιβασμό για τα συμφέροντα τους. Το νεοϊδρυθέν ελληνικό προτεκτοράτο υπήρξε δέσμιο του διεθνούς συστήματος ασφαλείας αλλά και του βρετανικού κυρίως χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Οι χρηματοπιστωτικοί οίκοι του Λονδίνου εκχώρησαν το 1824 και 1825 τα περιβόητα «δάνεια της ανεξαρτησίας» με επαχθείς όρους για τους επαναστατημένους Έλληνες. Ένα μόνο μικρό ποσό από τα συνολικά ποσά των δανείων δαπανήθηκε για τις ανάγκες της επανάστασης. Το μεγαλύτερο σπαταλήθηκε στην προπληρωμή τόκων και προμηθειών, στα χρηματιστήρια της Ευρώπης ή σε παραγγελίες πολεμικού υλικού που ποτέ δεν έφτασε στην Ελλάδα!  Το πιο επαχθές  όμως μέτρο που προβλέπονταν για την αποπληρωμή των δανείων ήταν η υποθήκευση των « εθνικών κτημάτων» που είχαν εγκαταλειφθεί από τους Τούρκους ιδιοκτήτες τους.

Η διάσωση της Ελλάδος περνά μέσα από την διάλυση του ευρώ

Γράφει ο Ιφικράτης Αμυράς 

 

Αυξάνει ο κίνδυνος παραμονής της Ελλάδος στην ευρωζώνη. Αν δεν εξέλθουμε άμεσα από την ευρωζώνη υπάρχει κίνδυνος ανεξέλεγκτης χρεωκοπίας. Πρέπει να τεθεί  άμεσα τέλος στο παιχνίδι που παίζουν οι ευρω-ιμπεριαλιστές με το μέλλον της χώρας. Το σίγουρο μέλλον μας είναι στην Δραχμή για να εξασφαλισθούν μισθοί και συντάξεις.

Η ακύρωση του μνημονίου είναι μονόδρομος. Ο μοναδικός και ορθός δρόμος για την έξοδο από την κρίση περνά μέσα από την μονομερή καταγγελία του μνημονίου.

Την στιγμή που στο εξωτερικό η πλειοψηφία των οικονομικών αναλυτών μιλά ανοικτά για απελευθέρωση της Ελλάδος από τα δεσμά του ευρώ, δεν επιτρέπεται να  κωφεύουμε. Η Ελλάδα θα έχει την τιμή να η είναι η πρώτη χώρα που θα γκρεμίσει το δημοσιονομικό Νταχάου της κας Μέρκελ.

Οι ξένοι επενδυτικοί οίκοι βλέπουν με αισιοδοξία την ανάκτηση της νομισματικής μας ανεξαρτησίας. Οι εκθέσεις τους προβλέπουν εκρηκτική χρηματιστηριακή άνοδο με την έλευση του εθνικού νομίσματος.

Ο νομπελίστας οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν, προβλέπει ότι σε λίγους μήνες τελειώνουν τα βάσανα της Ελλάδος με την αποδέσμευση από την ευρωβαρβαρότητα.

Η Ελλάδα πρέπει να καθορίσει μία βάση διαλόγου με τους «εταίρους» της, όπου δεν θα διακινδυνεύει την παραμονή της χώρας μας στην κόλαση του ευρώ.

Σε επιστολή που απέστειλε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο της zougla.gr, η οργάνωση «Ε.Ο. 1821» αναλαμβάνει την ευθύνη για τη βεβήλωση των ανδριάντων του Άρη Βελουχιώτη στην Άρτα (14-06) και στην Φωκίδα (15-06).

Παρατίθεται αυτούσια η επιστολή:

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

"Ε.Ο.1821"

Η ελληνική νύχτα στέκεται σύμμαχός μας στους καιρούς που έρχονται…

Με παρρησία αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη για την υπεξαίρεση των τερατουργημάτων που «κοσμούσαν» μέχρι πρότινος τις πλατείες της ελληνικής επικράτειας, αντίστοιχα στην Μεσούντα Άρτας (14/6/2012)και την Καλοσκοπή Φωκίδας (15/6/2012). Προχωρήσαμε με τακτικές κινήσεις στο ξερίζωμα της αριστερής πανούκλας που μολύνει την ελληνική ύπαιθρο σε οδυνηρή ανάμνηση του θανάτου του σφαγέα των Ελλήνων Άρη Βελουχιώτη.

Η ημερομηνία διόλου τυχαία επιλεγμένη.

Η ελληνική ύπαιθρος χρωστάει την σημερινή ερήμωσή της στο δολοφονικό ανδρείκελο που τιμά ο αριστερός συρφετός της πατρίδας μας. Ποιος μπορεί να ξεχάσει τους διωγμούς που υπέστησαν οι ντόπιοι πληθυσμοί εξαιτίας της «επαναστατικής δράσης» του αρχηγού των ατάκτων;

Το φαινόμενο της αστυφιλίας οφείλεται στην εγκληματική δράση του ανθέλληνα κίναιδου Άρη Βελουχιώτη.

Η Ε.Ο. 1821 αναλαμβάνει την ευθύνη για τις επιθέσεις σε λαθρομετανάστες στους συρμούς, σύμφωνα με ηλεκτρονικό μήνυμα που εστάλη σε διαδικτυακή ζούγκλα

ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΥΘΥΝΗΣ

Βρισκόμαστε στο έσχατο ακρωτήρι των αιώνων! Ποιος ο λόγος να κοιτάμε προς τα πίσω, όταν αυτό που θέλουμε είναι να σπάσουμε τις μυστηριώδεις πόρτες του Αδύνατου;

Πολλές και ανέξοδες συζητήσεις γίνονται για τους «κακόμοιρους» λαθρομετανάστες και αντίστοιχα καθόλου για τους εξαθλιωμένους Έλληνες αυτής της χώρας.

Οι Έλληνες οδηγούνται στην αυτοκτονία, την εγκατάλειψη της πατρογονικής εστίας τους, στο θλιβερό ξεπούλημα των τελευταίων περιουσιακών στοιχείων τους.

Οι Έλληνες πολίτες φαίνεται να είναι καταδικασμένοι σε έναν συμβιβασμό με μια καθημερινότητα τρόμου και αβεβαιότητας. Αν αυτό δεν είναι γενοκτονία, τότε τι είναι;

Οι αστυνομικές αρχές συνηγορούν στο έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος του ελληνικού λαού. Οι πληρωμένοι κονδυλοφόροι των μέσων μαζικής εξημέρωσης προβάλουν τη μια αιτία του καρκίνου, κλείνοντας ταυτόχρονα το μάτι στην διεφθαρμένη πολιτική εξουσία. Κλείνουν το μάτι σε εκείνη την εξουσία που ψευδεπίγραφα ήθελε να θεραπεύει την «άλογη φασιστική βία που ξεσπά χωρίς αιτία».

Η άλλη αιτία, αλλιώς η δική μας θεώρηση του προβλήματος, συνιστά την μια και μοναδική ανείπωτη αλήθεια.

Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΥΡΩ

Του ΠΕΤΡΟΥ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ*

«Οι μεγάλες καταστροφές παρακινούν τους πιο ένθερμους θρησκευόμενους να γίνουν δυο φορές πιο ευσεβείς». Έτσι ξεκινάει το άρθρο του Σερζ Αλιμί, διευθυντή του γαλλικού περιοδικού Le Monde Diplomatique, αναφορικά με τη νέα υποτροπή της ευρωκρίσης και τη σύνοδο κορυφής των 27, που αρχίζει σήμερα στις Βρυξέλλες.

Είναι η 18η «κρίσιμη» σύνοδος κορυφής για τη «διάσωση» του ευρώ μέσα σε δυόμιση χρόνια. Κάθε φορά, το κοινό νόμισμα βρίσκεται στο χείλος της κατάρρευσης, αλλά διασώζεται στις δώδεκα παρά πέντε χάρη στις «θαρραλέες» αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών. Τι αδικία όμως: Οι αγορές δεν πείθονται, το ευρώ ξαναμπαίνει στην εντατική και στην επόμενη σύνοδο διασώζεται εκ νέου, με καινούργιες θαρραλέες αποφάσεις των 27, οι οποίοι, βέβαιοι για την ορθότητα της θεραπευτικής αγωγής, απλώς αυξάνουν τις δόσεις των φαρμάκων. Στο μεταξύ, από εξάμηνο σε εξάμηνο τα κράτη- ασθενείς, που κινδυνεύουν να μολύνουν ολόκληρη την ευρωζώνη, αντί να περιορίζονται, αυξάνονται και πληθύνονται: Από την Ελλάδα- μοναδικό μαύρο πρόβατο της Ευρώπης, φτάσαμε ήδη να έχουμε πέντε χώρες σε μηχανισμούς στήριξης, ύστερα από την προσθήκη της Κύπρου και της Ισπανίας, ενώ όλα δείχνουν ότι έρχεται όπου νάναι η ώρα και της Ιταλίας.

Μπορεί τα γεγονότα να είναι πεισματάρικα, δεν φαίνονται όμως ικανά να κλονίσουν τις ιδεοληψίες των ποικίλων αποχρώσεων ευρωπαϊστών. Επιβεβαιώνοντας τον Αλιμί, ομνύουν μετά από κάθε καινούργιο γύρο της κρίσης με ακόμη μεγαλύτερο ζήλο ότι «η λύση βρίσκεται όχι σε λιγότερη, αλλά σε περισσότερη Ευρώπη». Ουδέν κακόν αμιγές καλού, μας διαβεβαιώνουν οι γνωστές ομιλούσες γραβάτες στα δελτία των οκτώ: Τώρα που η κρίση οδηγεί στο μη περαιτέρω, ακόμη και η Μέρκελ θα πειστεί, η λιτότητα θα δώσει τη θέση της στην ανάπτυξη, τα ποθητά ευρωομόλογα θα θεσπιστούν, η νομισματική ένωση θα συμπληρωθεί από την πολιτική και το όνειρο των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης θα γίνει επιτέλους πραγματικότητα. Τόσο καλά. Ή μήπως όχι;

Ανάληψη ευθύνης για την επίθεση στα κεντρικά της Microsoft από Αποκλίνουσες συμπεριφορές για τη διάδοση του επαναστατικού τερορισμού -Διεθνές Επαναστατικό Μέτωπο

Τα ξημερώματα της Τετάρτης 27 Ιουνίου επιτεθήκαμε με παγιδευμένο όχημα στα κεντρικά γραφεία της Microsoft. Εισβάλαμε από την κεντρική είσοδο και πυροδοτήσαμε το παγιδευμένο βαν στο εσωτερικό του κτηρίου, φιλοδωρώντας το με 150 λίτρα βενζίνης. Καθ' όλη τη διάρκεια της επιχείρησης εξασφαλίσαμε ότι κανένας δεν θα διατρέξει οποιοδήποτε κίνδυνο ενώ αντίθετα με τους ισχυρισμούς διαφόρων δημοσιευμάτων δεν χρησιμοποιήσαμε όπλα για την ακινητοποίηση του προσωπικού. Ήταν μια πράξη πολέμου, ενάντια στις ύπουλες σιωπές και στην γενικευμένη αιχμαλωσία που παράγει ο σύγχρονος κόσμος.

 

“Εγκλωβισμένοι στην κοινωνία-φυλακή...”

Μεγαλώνοντας και σπαταλώντας τον χρόνο και το κάθε λεπτό της ζωής μας στη μεγάλη φυλακή, στην πόλη που πνίγει στο άγχος και το στρες εκατομμύρια ανθρώπους. Είναι τρελό, αντιφατικό που άνθρωποι συνωστίσθηκαν σα ζόμπι ο ένας πάνω στον άλλο μέσα σε γιγάντιες πόλεις. Στα εργοστάσια, στις δουλειές τους, στο τεχνητό πράσινο, μπροστά απ’ τις τηλεοράσεις, στις ουρές στα ταμεία ανεργίας. Στα πρέπει και στους εκβιασμούς.

Οι ρυθμοί εδώ είναι εξοντωτικοί, τα διλήμματα πιο εκβιαστικά από ποτέ, τα ψυχοφάρμακα στο ράφι και τα αντικαταθλιπτικά γιατρεύουν κάθε ασθενή του σύγχρονου τρόπου ζωής.

Ψυχιατρεία, ψυχολόγοι και ψυχίατροι, φυλακές· μα μήπως δεν είναι και τα σιχαμένα κλουβιά-διαμερίσματα των ανθρωποφάγων πολυκατοικιών που με το δικό τους τρόπο φυλακίζουν το ανθρώπινο συναίσθημα, τη ζωντάνια και την ενεργητικότητα;

Ο Γερμανικός φονταμενταλισμός και το πολιτικό σχέδιο γερμανοποίησης της Ευρώπης

του ΜΑΚΗ ΑΝΔΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

Η σπουδή της γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ για πολιτική ένωση της ΕΕ με βάση ένα γερμανικό «σχέδιο εργασίας» αποκαλύπτει την ύπαρξη ενός στόχου και ενός μέχρι πρότινος κρυφού πολιτικού σχεδιασμού, που οδηγεί -σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις- στην καθυπόταξη της Ευρώπης στο γερμανικό imperium.Όσοι καλοπροαίρετοι πίστευαν μέχρι πρόσφατα, όπως ο Monde, τα περί «παιδικής χαράς», ότι δηλαδή η απειρία της κας Μέρκελ μετέτρεψε το πρόβλημα χρέους μιας μικρής χώρας σε κρίση δανεισμού της ευρωζώνης, οφείλουν να συνέλθουν και να δουν την πραγματικότητα.

Η Γερμανία έχει εξελιχθεί σε «γεωοικονομική δύναμη», όπως πολύ επιτυχώς το έχει εξηγήσει ο Hans Kundnani στο άρθρο του "Germany as a Geo-economic Power" και ασκεί αυτή την ισχύ με τον ίδιο αυτοκαταστροφικό τρόπο που πάντοτε έκανε. Οι αυτοκαταστροφικές τάσεις της Γερμανίας έχουν μεγάλο ιστορικό βάθος. Όμως, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι, αλλά και οι ίδιοι οι Αμερικανοί πίστευαν ότι μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι Γερμανοί άλλαξαν. Δυστυχώς, αυτό ήταν μια ακόμη ψευδαίσθηση των Δυτικών, ανάλογη με εκείνες που έτρεφαν το 1936. Ήδη, από το 1975 ο Γερμανός πολιτικός Φραντς Γιόζεφ Στράους ομολογούσε πως «έχουμε γίνει το οικονομικά ισχυρότερο κράτος της Κεντρικής Ευρώπης. Μπροστά στα ταμεία μας περιμένουν στην ουρά οι πρώην νικητές. Όλοι είναι χρεωμένοι σε μας» μας θυμίζει ο Γκέρχαρντ Κάντε στο αποκαλυπτικό για τους στρατηγικούς σχεδιασμούς του γερμανικού κεφαλαίου βιβλίο του «Η γερμανική πρόκληση» (εκδ. Λιβάνης 1981).

Οι σχεδιασμοί αυτοί έλαβαν μια νέα δυναμική με την απρόσμενη γερμανική ενοποίηση που ανέτρεψε την «ισορροπία» του περίφημου γαλλογερμανικού άξονα, έτσι όπως αυτός είχε κατασκευαστεί με την Συνθήκη των Ηλυσίων. Από το Μάαστριχτ και μετά η ανάδυση της γεωοικονομικής δύναμης της Γερμανίας λαμβάνει εκθετική μορφή, έως που φθάσαμε στην ορατή πλέον προοπτική της οικονομικής καθυπόταξης της ευρωζώνης και όχι μόνο.

Προαγορά αγροτικών προϊόντων από το «Αλληλέγγυον»: Στο ένα τρίτο της τιμής και κάτω, τα νωπά οπωροκηπευτικά

ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΙΚΟΣ & ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟΣ ΣΥΝΕΤ/ΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΡΟΊΌΝΤΩΝ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΕΙΔΩΝ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ  ΣΥΝ.ΠΕ

ΤΟ "ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΝ"

Αγίας Σοφίας  50  ΚΟΛΩΝΟΣ  10444   

ΤΗΛ. 210 51 41 443 Fax: 2105141442   

ΑΦΜ 998148709  ΔOY ΚΒ ΑΘΗΝΩΝ 

Email: allilegion@gmail.com,  Ιστοσελίδα: www.allilegion.gr

Αθήνα, 28 Ιουνίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Προαγορά αγροτικών προϊόντων από το «Αλληλέγγυον»: Στο ένα τρίτο της τιμής και κάτω, τα νωπά οπωροκηπευτικά.

Διαδικασία προαγοράς αγροτικών προϊόντων, για μαζική τους αγορά και διάθεση στους πολίτες, ξεκινά παράλληλα με τη διάθεση ελληνικών αγροτικών και βιοτεχνικών προϊόντων, στις μόνιμες εγκαταστάσεις του, το «Αλληλέγγυον».

Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τα βερίκοκα και τα ροδάκινα που είναι σε πλήρη παραγωγή αυτή την στιγμή, θέτουμε υπόψη των  Μελών του Συνεταιρισμού μας αλλά και των Ελλήνων Πολιτών, τα εξής:

1. Τα βερίκοκα αυτήν την στιγμή, πωλούνται σε δεκάκιλο τελαράκι στον μεσάζοντα, 18 με 20 λεπτά το κιλό. Τα μεταφορικά από τη Μακεδονία στην Αθήνα, είναι 45 ευρώ η παλέτα. Δηλαδή στα δέκα χιλιάδες κιλά, ένα δεκάτονο φορτηγό ψυγείο, η τιμή μεταφοράς είναι 675 ευρώ. Άρα, τα βερίκοκα, μπορούν να φθάσουν στην Αθήνα, σε μια τιμή, γύρω στα 40 περίπου λεπτά το κιλό, μαζί με τη μεταφορά τους, το ΦΠΑ και τα λειτουργικά έξοδα. ΠΡΟΣΕΞΤΕ: ΤΑ ΒΕΡΙΚΟΚΑ, ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΑΠΟ 1 ΕΩΣ 1.5 ΕΥΡΩ ΤΟ ΚΙΛΟ. (ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΤΩΝ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΩΝ ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ. ΒΑΖΟΥΝ ΤΙΣ «ΣΠΕΣΙΑΛ» ΤΙΜΕΣ ΓΙΑ ΚΡΑΧΤΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ).

Το αποτέλεσμα των εκλογών, η Αριστερά και η επόμενη μέρα

1. Οι δυνάμεις του κεφαλαίου χρειάστηκαν δύο απανωτές εκλογικές μάχες για να σχηματίσουν μια κυβέρνηση μνημονιακή, βαθιά αντιδραστική, πλήρως συμμορφωμένη με τις απαιτήσεις κεφαλαίου-Ε.Ε.-ΔΝΤ, αλλά ασταθής, ιδιαίτερα στο φόντο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και της ιδιαίτερης βαθιάς κρίσης και αντιδραστικής μετάλλαξης της Ευρωζώνης και συνολικά της Ε.Ε. 

2. Και αυτό γιατί σε όλη αυτή την περίοδο των δύο εκλογικών αναμετρήσεων, καταγράφηκε μια μαζική στροφή προς τα αριστερά, την οποία καρπώθηκε κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ, που δείχνει τη διάθεση μεγάλων κομματιών της κοινωνίας για απαλλαγή από τη λιτότητα και συνολικά τη μνημονιακή λαίλαπα, έστω και αν προσανατολίζεται σε μια «κυβερνητική λύση» χωρίς ανατροπή.
 

3. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ σε όλη την προεκλογική περίοδο, επέμεινε στον «αριστερό» ευρωπαϊσμό κάνοντας το «ναι στο ευρώ» κεντρικό σημείο της προεκλογικής γραμμής της, δεχόμενη τη δανειακή σύμβαση και τη «νομιμότητα» του χρέους. Η διολίσθησή του σε μια πρόταση «επαναδιαπραγμάτευσης» εντός των ορίων των δανειακών συμβάσεων και του ευρώ, όρια που έθετε η αστική τάξη μετά τις εκλογές της 6ης του Μάη, δεν διευκόλυνε στην απάντηση της ιδεολογικής τρομοκρατίας της άρχουσας τάξης και άφησε την προεκλογική αντιπαράθεση να μετατοπιστεί σε πεδία πιο ευνοϊκά για τις δυνάμεις του συστήματος. Το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων του, θέλει και ελπίζει σε μια αριστερά δύναμη στήριξης και ανάπτυξης των αγώνων, όχι «υπεύθυνης αντιπολίτευσης». 

Εκλογές: μεγάλα βήματα προς τα πίσω

Ένας παρατεταμένος, εργατικός Δεκέμβρης θα είναι το βήμα προς τα εμπρός

1) Έναν ακριβώς χρόνο μετά την ελληνική πλατεία Ταχρίρ, το δημοψήφισμα για την δανειακή σύμβαση που δεν έγινε τότε, κερδήθηκε καθυστερημένα από το «μνημονιακό» πολιτικό μπλοκ, μέσω των εκλογών της 17ης Ιουνίου.

Το εκλογικό ποσοστό που αντανακλάει η κυβερνητική συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ, είναι κοντά στο 50%, ενώ αθροιστικά το ποσοστό που ψήφισε κόμματα που ήταν καθαρά εναντίον οποιασδήποτε πιθανότητας ρήξης με το ευρωπαϊκό κέντρο, ξεπερνάει το μισό του εκλογικού σώματος. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ αναβαπτίστηκαν. Η «νέα» κυβέρνηση, από ελάχιστους πια, θα χαρακτηριστεί ως κυβέρνηση ξένης κατοχής. Συγχρόνως, ουδείς από τον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ούτε σε οξυμένες στιγμές, δεν πρόκειται να εγκαλέσει τον ΣΥΡΙΖΑ να αποχωρήσει από την ελληνική βουλή -όπως τον Ιούνιο-, επειδή απλά, η ελληνική δημοκρατία έχει καταλυθεί από την Ε.Ε. και την τρόικα.

2) Κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, από την μία υπήρξε πόλωση, από την άλλη όμως, υπήρξε πολιτική σύγκλιση του διπόλου ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, στο κεντρικό ζήτημα: «επαναδιαπραγμάτευση, με όριο την παραμονή στο ευρώ». Η Ν.Δ. κέρδισε, γιατί τελικά θεωρήθηκε καλύτερη εγγύηση για την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας. Ο ΣΥΡΙΖΑ, πορεύτηκε με βάση τις αντιφάσεις του, με κύριο γνώμονα τους ψηφοφόρους του «κέντρου», επινοώντας α-νόητα λογικά σχήματα (όπως: με το μνημόνιο βγαίνουμε από την ευρωζώνη, συγχρόνως όμως: η έξοδος μας θα καταστρέψει την ευρωζώνη…κ.λπ.), αλλά λειτούργησε και καιροσκοπικά, αλλάζοντας θέσεις ανάλογα με τι δείχνουν (και επιβάλλουν) κάθε μέρα οι δημοσκοπήσεις. Μέσα του εξαφανίστηκε η ριζοσπαστική αριστερά, είτε με την αντι-Ε.Ε. φωνή, είτε με την συγκρουσιακή «του Δεκέμβρη του 08», χάριν της πολιτικής εφησυχασμού του «κέντρου», που ως γνωστόν πάντα οδηγεί την κοινωνία δεξιά, ακόμη και αν στο τέλος κερδηθούν οι εκλογές.

Desmond Lachman: Η ιδανική λύση για την Ελλάδα είναι να σταματήσει το πρόγραμμα του ΔΝΤ και της ΕΕ και να προχωρήσει προς το δικό της νόμισμα

Συνέντευξη στην Δέσποινα Συριοπούλου*

“Η Ελλάδα θυμίζει την Αργεντινή, πριν την χρεοκοπία” εκτιμά ο Desmond Lachman, στέλεχος του American Enterprise Institute της Washington, στην συνέντευξή του στον «Ε», προτείνοντας ως ιδανική την λύση της εξόδου από την ζώνη του ευρώ, προκειμένου το μέλλον της Ελλάδας να είναι ευοίωνο. Το πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, εκφράζει την βεβαιότητά του ότι το πρόγραμμα του ΔΝΤ-ΕΕ, δεν πρόκειται να λειτουργήσει και θα οδηγήσει σε περαιτέρω ύφεση της ελληνικής οικονομίας, διατυπώνοντας την άποψη ότι ακόμα και αν χαλαρώσει η πολιτική της αυστηρής δημοσιονομικής λιτότητας, αυτό που ουσιαστικά θα αλλάξει είναι απλά ο ρυθμός συρρίκνωσης της οικονομίας. 

 

Για τον αμερικανό οικονομολόγο, η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα δημιουργήσει πρόβλημα στην Ευρώπη, θεωρεί ωστόσο ότι αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να απασχολεί την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι η επιστροφή στο δικό της νόμισμα, αν συνοδεύεται από την αντίστοιχη υπεύθυνη δημοσιονομική πολιτική μπορεί να δώσει στην Ελλάδα την ελπίδα.